4.1.1. Deklinacja czytuje robiona dodając końce do różnych zakończeń pnia, pełnogłoski albo spółgłoski. Różne fonetyczne zmiany w języku dały wschód do różnych deklinacji. Większość szafkowych-zakończeń, jak pokazujcie w tej Nowoczesnej Indoeuropejskiej gramatyce, zawierają także ostateczna litera pnia.
Przymiotniki ogólnie czytują opasione lubią rzeczowniki, i etymologicznie być sklasyfikowane z nimi, ale oni mają jakieś osobliwości inflection którego dalszego będą objaśniani.
4.1.2. Rzeczowniki i przymiotniki czytują alternowane w czterech regularnych Deklinacjach, odróżnionych przez ich ostateczne fonemy – cecha charakterystyczna Pnia –, i przez przeciwstawność różnych kształtów w nieregularnych rzeczownikach. Oni czytują liczbowani następującą Graeco-łacińską tradycję: Pierwsza albo-deklinacja, Druga albo o-deklinacja, Tercja albo I/u-deklinacja, kwarta albo Consonantdeclension, i zmienne rzeczowniki.
NUTA. Secondor o-deklinacja także Anegdotyczna Deklinacja, przeciwstawna do reszty – i prawdopodobnie starszej w rozwoju PASZTETOWEGO nominalnego inflection –, którego utworzą razem Atematyczną Deklinację.
| Decl. | Tamować zakończenie | Nom. | Dopełniacz |
| 1. | ā, ia/ī/iā (ē, ō) | -Ø | -S |
| 2. | E/o (Anegdotyczny) | -S | -Os,-os (i) o, (-ī) |
| 3. | I, u i Dwugłoska | M., F.-S, n.-Ø | -E/ois,-e/ous, - (t) ios, - (t) uos |
| 4. | Sonanty & Spółgłoski | -S,-Ø | -(E/o) s |
| (5) | Heteroclites | -Ø,-r | -( E) n |
Pień rzeczownika może występować, jeśli spółgłoska pień, opuszczając wypadek-zakończenie; jeśli pień pełnogłoski, zastępując dla wypadku-zakończenie charakterystyczna pełnogłoska.
NUTA. Najbardziej Indoeuropeiści zmierzają odróżnić przynajmniej dwa większego typu deklinacji, Anegdotycznej i Atematycznej. Anegdotyczne nominalne pnie czytują utworzone z przyrostkiem-o - (w wołaczu-e), i pień nie przechodzi ablaut. Atematyczne pnie bardziej archaiczne, i oni czytują sklasyfikowani dalej przez ich ablaut odniesienie: acro-dynamiczny, protero-dynamiczny, hystero-dynamicand holo-dynamiczny, po ustawiającym rannego PASZTETOWEGO akcentu (dynamis) w paradygmacie.
4.1.3. Następujący Generał Panuje Deklinacji:
. Mianownikowy pojedynczy dla ożywia końce w-s kiedy zakończenia pnia I, u, ī, ū, Dwugłoska, Occlusive i Anegdotyczny (-os), albo-Ø w ā,, Sonant i s; póki w mnogi-es generał,-s dla tamtych w ā, i-os dla Anegdotycznych.
B. Biernik liczba pojedyncza wszystko masculines i feminines końce w-m; Biernik mnogi w-ms.
C. Wołaczowy pojedynczy dla ożywieni m zawsze-Ø, i w mnogim to jest bliźni do Mianownikowy.
D. Dopełniacz liczba pojedyncza obopólnie ożywia i inanimates, to czytuje utworzone z-s:-s,-es,-os. Własna stara alternatywna możliwość czytuje rozciągana-os - (i) o. Dopełniacz mnogi czytuje utworzony w-ōm (także-ēm), i w-ām w-pniach.
E. Obliques pojedynczy koniec zwykle w ja: to może potrafić I,-ei,-ēi,-oi,-ōior-āi. W mnogi, są dwa serii deklinacji, z-bh - (generał) i-m - (jedyny Gmc. I Sla.), Ogólnie-bhi,-bhis,-bhios,-bhos, i (Gmc., Bal.-Sla.) -Mis,-mos, i także jakieś kształty w-si (mnoga oznaka-s - plus skośna oznaka I), znajdowana głównie w Graeco-aryjskie dialekty.
F. Inanimates mają synkretyczny kształt dla Nom.-Ac.-Voc. W-Ø w Atematycznym, albo-m w Anegdotycznym. Mnogi koniec kształtów w albo-ā.
G. Całe Ożywieni mają ten sam kształt w mnogi dla Nom.-Voc., W-es.
4.1.4. Tak zwane Skośne wypadki – przeciwstawiły do Prostych, Nom.-Acc.-Voc –, Dopełniacz i Obliques, i.e. Celownik, Miejscownik, Instrumentalny i Ablatiwus. Jakkolwiek, Ablatiwus zdaje się nigdy independentem, ale dla anegdotycznych pni w jakichś dialektycznych terenach. Innego trzy wypadku byliśmy zwykle właśnie jednym miejscowym wypadkiem w różnych kontekstach (co my krucz Skośny), chociaż Późna SROKA jasno pokazuje nieregularną Skośną deklinację system.
NUTA 1. Są jakieś ślady – w Indoeuropejskich proto-językach których pokazują dzielone Skośne wypadki – że mogli wskazać możliwe pierwsze dzielenie – od hipotetycznego pięciu-wypadku-ie II– między Dat. I Loc.-Ins., I wtedy inny, świeższy między Loc. I Ins (patrzą Adrados). Języki lubią Sanskryt albo Avestan pokazują 8 wypadków, póki jakieś dialekty Italików zjawiają się do 8 (cf. Osc. Loc. Aasai ‘in ārā’, albo Ins. Cadeis amnud, ‘inimicitiae causae’, preiuatud‘prīuāt, itp.), Póki pokazania łaciny sześć i semisystematic Lokatywne pojęcie; Slawistyczne i Bałtyckie dialekty pokazują siedmiu, Mycenaean greka pokazuje przynajmniej sześć wypadków, póki Koiné greckie pokazania pięciu, jak Germańskie dialekty.
NUTA 2. My wiemy że biorące na szynę i łączące procesy te oddziałały Obliques nie wypasły jednolicia wśród różnych pni, i to nie zdarzyło się jednocześnie w mnogiej i liczbie pojedynczej. Przeto, tam był żado homogene i określony system deklinacji w IE III, też nie w dialektach i językach tych poszedł. Od języka do języka, od pnia tamować, różnice nad liczbą wypadków i jego budowy wyrastały. Po pierwsze synkretyzmie zaciemnione wypadki, i od tego czasu cały system zapadł: po czasie kiedy wypadki pokawałkowały w innym, że w najbardziej nowoczesnych slawistycznych językach, inny czas przyszedł kiedy całe wypadki połączone albo dokumentnie utonęły: tak dzisiaj w Romańskich językach, w Germańskim podobnych angielskich, albo w slawistycznym podobnych bułgarskich. Jakkolwiek, Nowoczesne Indoeuropejskie wymaganie usystematyzować do niejako tej rozmaitości, dokumentowanej dalejże oczywistej underlying stary system, który zwykle wynika w 6-wypadek paradygmaty (normalnie z Dat.-Abl. I Loc.-Ins.) W najbardziej odmiennych kształtach.
Nominalne Desinences (Streszczenie)
| Pojedynczy | Mnogi | |
| NOM. | -S,-Ø, (n. I-m) | M., F. -Es, n. - |
| ACC. | -M/-m̥ | M., F. -Ms/-m̥s; n. - |
| VOC. | -Ø | M., F. -Es, n. - |
| GEN. | -(E/o) s; - (e/o) s (i) o | -m (tarcza-ēm) |
| OBL. | -I- (generał Obl. Oznaka) | -Bh I-, (dialektyczny-m I-);-s I/u |
| DAT. | -Ei | -Bh (i) os, (tarcza. -Mos) |
| LOC. | -I | -Su/I |
| INS. | -E,-bhi | -Bhis, (tarcza. -Mis);-ōis (I.) |
| ABL. | -(E/o) s;-ēd/-ōd/-ād | -Bh (i) os, (tarcza. -Mos) |
1. Oni zwykle Ożywiają rzeczowniki i koniec w ā, i ia/ī/iā, i także rzadko w ē, ō. Tamten w ā bardzo obopólnie, ogólnie kobiecy w rzeczownikach i zawsze w przymiotnikach. Tamten w ia/ī/iāare zawsze kobiecy i zwykną także marka feminines w odprzymiotnikowym Ruchu. Tamten w ō i ē kobiece tylko w mniejszym używanym słówku. Tamten w etymologicznie bliźni do Nijaki mnogi w Nom.-Acc.-Voc.
-deklinacja Paradygmat
|
| Ożywcie | Nieożywiony |
| NOM. | -Ø |
-Ø
|
| ACC. | -M | |
| VOC. | -Ø | |