Automatic translation into Polish of A Grammar of Modern Indo-European at Indo-European Language Association

1.Język Indoeuropejski | 2.Slowko Indoeuropejski | 3.Rzeczowniki Indoeuropejski | 4.Czasowniki Indoeuropejski | 5.Syntaksa Indoeuropejska | 6.Etymologia Indoeuropejska

4. Rzeczowniki

4.1. Deklinacja Rzeczowników

4.1.1. Deklinacja czytuje robiona dodając końce do różnych zakończeń pnia, pełnogłoski albo spółgłoski. Różne fonetyczne zmiany w języku dały wschód do różnych deklinacji. Większość szafkowych-zakończeń, jak pokazujcie w tej Nowoczesnej Indoeuropejskiej gramatyce, zawierają także ostateczna litera pnia.

Przymiotniki ogólnie czytują opasione lubią rzeczowniki, i etymologicznie być sklasyfikowane z nimi, ale oni mają jakieś osobliwości inflection którego dalszego będą objaśniani.

4.1.2. Rzeczowniki i przymiotniki czytują alternowane w czterech regularnych Deklinacjach, odróżnionych przez ich ostateczne fonemy – cecha charakterystyczna Pnia –, i przez przeciwstawność różnych kształtów w nieregularnych rzeczownikach. Oni czytują liczbowani następującą Graeco-łacińską tradycję: Pierwsza albo-deklinacja, Druga albo o-deklinacja, Tercja albo I/u-deklinacja, kwarta albo Consonantdeclension, i zmienne rzeczowniki.

NUTA. Secondor o-deklinacja także Anegdotyczna Deklinacja, przeciwstawna do reszty – i prawdopodobnie starszej w rozwoju PASZTETOWEGO nominalnego inflection –, którego utworzą razem Atematyczną Deklinację.

Decl.

Tamować zakończenie

Nom.

Dopełniacz

1.

ā, ia/ī/ (ē, ō)

-Ø

-S

2.

E/o (Anegdotyczny)

-S

-Os,-os (i) o, ()

3.

I, u i Dwugłoska

M., F.-S, n.-Ø

-E/ois,-e/ous, - (t) ios, - (t) uos

4.

Sonanty & Spółgłoski

-S,

-(E/o) s

(5)

Heteroclites

-Ø,-r

-( E) n

Pień rzeczownika może występować, jeśli spółgłoska pień, opuszczając wypadek-zakończenie; jeśli pień pełnogłoski, zastępując dla wypadku-zakończenie charakterystyczna pełnogłoska.

NUTA. Najbardziej Indoeuropeiści zmierzają odróżnić przynajmniej dwa większego typu deklinacji, Anegdotycznej i Atematycznej. Anegdotyczne nominalne pnie czytują utworzone z przyrostkiem-o - (w wołaczu-e), i pień nie przechodzi ablaut. Atematyczne pnie bardziej archaiczne, i oni czytują sklasyfikowani dalej przez ich ablaut odniesienie: acro-dynamiczny, protero-dynamiczny, hystero-dynamicand holo-dynamiczny, po ustawiającym rannego PASZTETOWEGO akcentu (dynamis) w paradygmacie.

4.1.3. Następujący Generał Panuje Deklinacji:

. Mianownikowy pojedynczy dla ożywia końce w-s kiedy zakończenia pnia I, u, ī, ū, Dwugłoska, Occlusive i Anegdotyczny (-os), albo w ā,, Sonant i s; póki w mnogi-es generał,-s dla tamtych w ā, i-os dla Anegdotycznych.

B. Biernik liczba pojedyncza wszystko masculines i feminines końce w-m; Biernik mnogi w-ms.

C. Wołaczowy pojedynczy dla ożywieni m zawsze, i w mnogim to jest bliźni do Mianownikowy.

D. Dopełniacz liczba pojedyncza obopólnie ożywia i inanimates, to czytuje utworzone z-s:-s,-es,-os. Własna stara alternatywna możliwość czytuje rozciągana-os - (i) o. Dopełniacz mnogi czytuje utworzony w-ōm (także-ēm), i w-ām w-pniach.

E. Obliques pojedynczy koniec zwykle w ja: to może potrafić I,-ei,-ēi,-oi,-ōior-āi. W mnogi, są dwa serii deklinacji, z-bh - (generał) i-m - (jedyny Gmc. I Sla.), Ogólnie-bhi,-bhis,-bhios,-bhos, i (Gmc., Bal.-Sla.) -Mis,-mos, i także jakieś kształty w-si (mnoga oznaka-s - plus skośna oznaka I), znajdowana głównie w Graeco-aryjskie dialekty.

F.  Inanimates mają synkretyczny kształt dla Nom.-Ac.-Voc. W w Atematycznym, albo-m w Anegdotycznym. Mnogi koniec kształtów w albo.

G. Całe Ożywieni mają ten sam kształt w mnogi dla Nom.-Voc., W-es.

4.1.4. Tak zwane Skośne wypadki – przeciwstawiły do Prostych, Nom.-Acc.-Voc –, Dopełniacz i Obliques, i.e. Celownik, Miejscownik, Instrumentalny i Ablatiwus. Jakkolwiek, Ablatiwus zdaje się nigdy independentem, ale dla anegdotycznych pni w jakichś dialektycznych terenach. Innego trzy wypadku byliśmy zwykle właśnie jednym miejscowym wypadkiem w różnych kontekstach (co my krucz Skośny), chociaż Późna SROKA jasno pokazuje nieregularną Skośną deklinację system.

NUTA 1. Są jakieś ślady – w Indoeuropejskich proto-językach których pokazują dzielone Skośne wypadki – że mogli wskazać możliwe pierwsze dzielenie – od hipotetycznego pięciu-wypadku-ie II– między Dat. I Loc.-Ins., I wtedy inny, świeższy między Loc. I Ins (patrzą Adrados). Języki lubią Sanskryt albo Avestan pokazują 8 wypadków, póki jakieś dialekty Italików zjawiają się do 8 (cf. Osc. Loc. Aasai ‘in ārā’, albo Ins. Cadeis amnud, ‘inimicitiae causae’, preiuatud‘prīuāt, itp.), Póki pokazania łaciny sześć i semisystematic Lokatywne pojęcie; Slawistyczne i Bałtyckie dialekty pokazują siedmiu, Mycenaean greka pokazuje przynajmniej sześć wypadków, póki Koiné greckie pokazania pięciu, jak Germańskie dialekty.

NUTA 2. My wiemy że biorące na szynę i łączące procesy te oddziałały Obliques nie wypasły jednolicia wśród różnych pni, i to nie zdarzyło się jednocześnie w mnogiej i liczbie pojedynczej. Przeto, tam był żado homogene i określony system deklinacji w IE III, też nie w dialektach i językach tych poszedł. Od języka do języka, od pnia tamować, różnice nad liczbą wypadków i jego budowy wyrastały. Po pierwsze synkretyzmie zaciemnione wypadki, i od tego czasu cały system zapadł: po czasie kiedy wypadki pokawałkowały w innym, że w najbardziej nowoczesnych slawistycznych językach, inny czas przyszedł kiedy całe wypadki połączone albo dokumentnie utonęły: tak dzisiaj w Romańskich językach, w Germańskim podobnych angielskich, albo w slawistycznym podobnych bułgarskich. Jakkolwiek, Nowoczesne Indoeuropejskie wymaganie usystematyzować do niejako tej rozmaitości, dokumentowanej dalejże oczywistej underlying stary system, który zwykle wynika w 6-wypadek paradygmaty (normalnie z Dat.-Abl. I Loc.-Ins.) W najbardziej odmiennych kształtach.

 

Nominalne Desinences (Streszczenie)

Pojedynczy

Mnogi

NOM.

-S,, (n. I-m)

M., F. -Es, n. -

ACC.

-M/-m̥

M., F. -Ms/-m̥s; n. -

VOC.

-Ø

M., F. -Es, n. -

GEN.

-(E/o) s; - (e/o) s (i) o

-m (tarcza-ēm)

OBL.

-I- (generał Obl. Oznaka)

-Bh I-, (dialektyczny-m I-);-s I/u

DAT.

-Ei

-Bh (i) os, (tarcza. -Mos)

LOC.

-I

-Su/I

INS.

-E,-bhi

-Bhis, (tarcza. -Mis);-ōis (I.)

ABL.

-(E/o) s;-ēd/-ōd/-ād

-Bh (i) os, (tarcza. -Mos)

 

4.2. Pierwsza Deklinacja

4.2.1. Pierwsza Deklinacja

1. Oni zwykle Ożywiają rzeczowniki i koniec w ā, i ia/ī/, i także rzadko w ē, ō.  Tamten w ā bardzo obopólnie, ogólnie kobiecy w rzeczownikach i zawsze w przymiotnikach. Tamten w ia/ī/iāare zawsze kobiecy i zwykną także marka feminines w odprzymiotnikowym Ruchu. Tamten w ō i ē kobiece tylko w mniejszym używanym słówku. Tamten w etymologicznie bliźni do Nijaki mnogi w Nom.-Acc.-Voc.

-deklinacja Paradygmat

 

Ożywcie

Nieożywiony

NOM.

-Ø

 

-Ø

 

ACC.

-M

VOC.

-Ø