4.1.1. Deklinacja czytuje robiona dodając końce do różnych zakończeń pnia, pełnogłoski albo spółgłoski. Różne fonetyczne zmiany w języku dały wschód do różnych deklinacji. Większość szafkowych-zakończeń, jak pokazujcie w tej Nowoczesnej Indoeuropejskiej gramatyce, zawierają także ostateczna litera pnia.
Przymiotniki ogólnie czytują opasione lubią rzeczowniki, i etymologicznie być sklasyfikowane z nimi, ale oni mają jakieś osobliwości inflection którego dalszego będą objaśniani.
4.1.2. Rzeczowniki i przymiotniki czytują alternowane w czterech regularnych Deklinacjach, odróżnionych przez ich ostateczne fonemy – cecha charakterystyczna Pnia –, i przez przeciwstawność różnych kształtów w nieregularnych rzeczownikach. Oni czytują liczbowani następującą Graeco-łacińską tradycję: Pierwsza albo-deklinacja, Druga albo o-deklinacja, Tercja albo I/u-deklinacja, kwarta albo Consonantdeclension, i zmienne rzeczowniki.
NUTA. Secondor o-deklinacja także Anegdotyczna Deklinacja, przeciwstawna do reszty – i prawdopodobnie starszej w rozwoju PASZTETOWEGO nominalnego inflection –, którego utworzą razem Atematyczną Deklinację.
| Decl. | Tamować zakończenie | Nom. | Dopełniacz |
| 1. | ā, ia/ī/iā (ē, ō) | -Ø | -S |
| 2. | E/o (Anegdotyczny) | -S | -Os,-os (i) o, (-ī) |
| 3. | I, u i Dwugłoska | M., F.-S, n.-Ø | -E/ois,-e/ous, - (t) ios, - (t) uos |
| 4. | Sonanty & Spółgłoski | -S,-Ø | -(E/o) s |
| (5) | Heteroclites | -Ø,-r | -( E) n |
Pień rzeczownika może występować, jeśli spółgłoska pień, opuszczając wypadek-zakończenie; jeśli pień pełnogłoski, zastępując dla wypadku-zakończenie charakterystyczna pełnogłoska.
NUTA. Najbardziej Indoeuropeiści zmierzają odróżnić przynajmniej dwa większego typu deklinacji, Anegdotycznej i Atematycznej. Anegdotyczne nominalne pnie czytują utworzone z przyrostkiem-o - (w wołaczu-e), i pień nie przechodzi ablaut. Atematyczne pnie bardziej archaiczne, i oni czytują sklasyfikowani dalej przez ich ablaut odniesienie: acro-dynamiczny, protero-dynamiczny, hystero-dynamicand holo-dynamiczny, po ustawiającym rannego PASZTETOWEGO akcentu (dynamis) w paradygmacie.
4.1.3. Następujący Generał Panuje Deklinacji:
. Mianownikowy pojedynczy dla ożywia końce w-s kiedy zakończenia pnia I, u, ī, ū, Dwugłoska, Occlusive i Anegdotyczny (-os), albo-Ø w ā,, Sonant i s; póki w mnogi-es generał,-s dla tamtych w ā, i-os dla Anegdotycznych.
B. Biernik liczba pojedyncza wszystko masculines i feminines końce w-m; Biernik mnogi w-ms.
C. Wołaczowy pojedynczy dla ożywieni m zawsze-Ø, i w mnogim to jest bliźni do Mianownikowy.
D. Dopełniacz liczba pojedyncza obopólnie ożywia i inanimates, to czytuje utworzone z-s:-s,-es,-os. Własna stara alternatywna możliwość czytuje rozciągana-os - (i) o. Dopełniacz mnogi czytuje utworzony w-ōm (także-ēm), i w-ām w-pniach.
E. Obliques pojedynczy koniec zwykle w ja: to może potrafić I,-ei,-ēi,-oi,-ōior-āi. W mnogi, są dwa serii deklinacji, z-bh - (generał) i-m - (jedyny Gmc. I Sla.), Ogólnie-bhi,-bhis,-bhios,-bhos, i (Gmc., Bal.-Sla.) -Mis,-mos, i także jakieś kształty w-si (mnoga oznaka-s - plus skośna oznaka I), znajdowana głównie w Graeco-aryjskie dialekty.
F. Inanimates mają synkretyczny kształt dla Nom.-Ac.-Voc. W-Ø w Atematycznym, albo-m w Anegdotycznym. Mnogi koniec kształtów w albo-ā.
G. Całe Ożywieni mają ten sam kształt w mnogi dla Nom.-Voc., W-es.
4.1.4. Tak zwane Skośne wypadki – przeciwstawiły do Prostych, Nom.-Acc.-Voc –, Dopełniacz i Obliques, i.e. Celownik, Miejscownik, Instrumentalny i Ablatiwus. Jakkolwiek, Ablatiwus zdaje się nigdy independentem, ale dla anegdotycznych pni w jakichś dialektycznych terenach. Innego trzy wypadku byliśmy zwykle właśnie jednym miejscowym wypadkiem w różnych kontekstach (co my krucz Skośny), chociaż Późna SROKA jasno pokazuje nieregularną Skośną deklinację system.
NUTA 1. Są jakieś ślady – w Indoeuropejskich proto-językach których pokazują dzielone Skośne wypadki – że mogli wskazać możliwe pierwsze dzielenie – od hipotetycznego pięciu-wypadku-ie II– między Dat. I Loc.-Ins., I wtedy inny, świeższy między Loc. I Ins (patrzą Adrados). Języki lubią Sanskryt albo Avestan pokazują 8 wypadków, póki jakieś dialekty Italików zjawiają się do 8 (cf. Osc. Loc. Aasai ‘in ārā’, albo Ins. Cadeis amnud, ‘inimicitiae causae’, preiuatud‘prīuāt, itp.), Póki pokazania łaciny sześć i semisystematic Lokatywne pojęcie; Slawistyczne i Bałtyckie dialekty pokazują siedmiu, Mycenaean greka pokazuje przynajmniej sześć wypadków, póki Koiné greckie pokazania pięciu, jak Germańskie dialekty.
NUTA 2. My wiemy że biorące na szynę i łączące procesy te oddziałały Obliques nie wypasły jednolicia wśród różnych pni, i to nie zdarzyło się jednocześnie w mnogiej i liczbie pojedynczej. Przeto, tam był żado homogene i określony system deklinacji w IE III, też nie w dialektach i językach tych poszedł. Od języka do języka, od pnia tamować, różnice nad liczbą wypadków i jego budowy wyrastały. Po pierwsze synkretyzmie zaciemnione wypadki, i od tego czasu cały system zapadł: po czasie kiedy wypadki pokawałkowały w innym, że w najbardziej nowoczesnych slawistycznych językach, inny czas przyszedł kiedy całe wypadki połączone albo dokumentnie utonęły: tak dzisiaj w Romańskich językach, w Germańskim podobnych angielskich, albo w slawistycznym podobnych bułgarskich. Jakkolwiek, Nowoczesne Indoeuropejskie wymaganie usystematyzować do niejako tej rozmaitości, dokumentowanej dalejże oczywistej underlying stary system, który zwykle wynika w 6-wypadek paradygmaty (normalnie z Dat.-Abl. I Loc.-Ins.) W najbardziej odmiennych kształtach.
Nominalne Desinences (Streszczenie)
| Pojedynczy | Mnogi | |
| NOM. | -S,-Ø, (n. I-m) | M., F. -Es, n. - |
| ACC. | -M/-m̥ | M., F. -Ms/-m̥s; n. - |
| VOC. | -Ø | M., F. -Es, n. - |
| GEN. | -(E/o) s; - (e/o) s (i) o | -m (tarcza-ēm) |
| OBL. | -I- (generał Obl. Oznaka) | -Bh I-, (dialektyczny-m I-);-s I/u |
| DAT. | -Ei | -Bh (i) os, (tarcza. -Mos) |
| LOC. | -I | -Su/I |
| INS. | -E,-bhi | -Bhis, (tarcza. -Mis);-ōis (I.) |
| ABL. | -(E/o) s;-ēd/-ōd/-ād | -Bh (i) os, (tarcza. -Mos) |
1. Oni zwykle Ożywiają rzeczowniki i koniec w ā, i ia/ī/iā, i także rzadko w ē, ō. Tamten w ā bardzo obopólnie, ogólnie kobiecy w rzeczownikach i zawsze w przymiotnikach. Tamten w ia/ī/iāare zawsze kobiecy i zwykną także marka feminines w odprzymiotnikowym Ruchu. Tamten w ō i ē kobiece tylko w mniejszym używanym słówku. Tamten w etymologicznie bliźni do Nijaki mnogi w Nom.-Acc.-Voc.
-deklinacja Paradygmat
|
| Ożywcie | Nieożywiony |
| NOM. | -Ø |
-Ø
|
| ACC. | -M | |
| VOC. | -Ø | |
| GEN. | -S | |
| DAT. | -I [< *ei] | |
| LOC. | -I | |
| INS. | -Ø,-bhi, (-mi) | |
| ABL. | -ād, (-s) | |
MIE Pierwsza Deklinacja odpowiada luźno do łacińskiej Pierwszej Deklinacji (cf. Lat. Rosa, rosae, albo puella, puellae), i do Starożytnej greckiej Alfy Deklinacja (cf. Gk. χώρᾱ, χώρᾱς, albo τῑμή, τῑμῆς).
NUTA. Cały pień mógł był redukowany do IE, ponieważ to początek całokształtu tamują system przed IE III, z autentykiem zakończenie - (e) h2.
3. To przeto identyczny do tamtych rzeczowników w r, n, s Czwartej Deklinacji, ale dla jakichś szczegółów w wokalistyce: Gen. Miejcie-s i nie-es/-os; różnica między Nom. I Voc. M że-ā i. Zero-stopień Nom.-Acc.-Voc. W ia/īstems różny od Gen. W-iā.
1. Mianownikowa Liczba pojedyncza w-Ø; jak, ékwā73, klacz, sénā79, stara.
Przykład ia/ī pnie pótni/pótnī44, dama, wĺqi/wĺqī, wilczyca, djéwi/djéwī, bogini (może być także Lat. Gallīin dalszy rozciągany gallīna, rēgī w regīna, itp.), Oraz Pres.Część. Feminines, że príjonti/príjontī, “who loves”, przyjaciel, wésnti/wésntī, “who drives”, kierowca, itp.
Tamten w ē, ō, który nie występują bardzo często, może przedstawić-sas dobrze; jak w łacinie bhídhēs (Lat. Fides, ale także O. Lat. Fidis), ufają, spékiēs, gatunek, itp.
Rzeczowniki w ācan także rzadko obecne kształty w; jak w Gk. Lesb. Dika.
2. Biernik Liczba pojedyncza w-m; jak, ékwām, pótnim/pótnīm, bhídhēm.
3. Wołaczowa Liczba pojedyncza w-Ø. To jest normalnie bliźni do Mianownikowy, ale disambiguation mógł zdarzyć się z dobitną pełnogłoską stopnie, i.e. Nom. W-ā, Voc. W.4.
Dopełniacz Liczba pojedyncza w-s; jak, ékwās, sénās.
Temat w ia/ī/iā stwarza Dopełniacz Liczba pojedyncza w-ās; jak, pótniās.
5. Celownik-ablatiwus Liczba pojedyncza w-āi, prawdopodobnie od autentyku Dat. -Eiending.
Tam m także kształt-ei dla tematów w ē i w iā.
6. Miejscownik w-āi, Instrumentalny w-ā,-ā-bhi,-ā-mi.
|
| F. Ekwā | F. Potnia/potnī | F. Spekiē- | Adj. F. Cowijā |
| NOM. | ékwā | Pótni/pótnī | Spékiēs | Cowij |
| ACC. | ékwām | Pótnim/pótnīm | Spékiēm | Cowijm |
| VOC. | ékw | Pótni/pótnī | Spékiē | Cowij |
| GEN. | ékwās | Pótniās | Spékiēs | Cowijs |
| DAT. | ékwāi | Pótniāi | Spékiei | Cowiji |
| LOC. | ékwāi | Pótniāi | Spékiei | Cowiji |
| INS. | ékwā | Pótniā | Spékiē | Cowij |
| ABL. | ékwād | Pótniās | Spékiēd | Cowijd |
1. Następujący stół przedstawia mnogi paradygmat-deklinacji.
| NOM. | -S [<-es] |
| ACC. | -Ms |
| VOC. | -S |
| GEN. | -M |
| DAT.-ABL. | -Bh (i) os (-mos) |
| LOC. | -Su/I |
| INS. | -Bhis (-mis) |
2. Mianownikowy-wołacz Mnogi w-s: ékwās, néwās, cowijs.
Ten kształt mógł oczywisto spłosz z Dopełniaczem Liczba pojedyncza. W dwuznacznych kontekstach my zmieniamy raczej akcent (ekws, ekwms, ekwm).
3. Biernik Mnogi w-ms: ékwāms, néwāms.
4. Dopełniacz Mnogi w-m: ékwām, newm.
5. Celownik i Ablatiwus Mnogi w-bhos,-bhios (tarcza. -Mos); jak, ékwābh (i) os, ékwāmos.
6. Miejscownik Mnogi w-su (także-si,-se); jak, ékwāsi, ékwāsu.
6. Instrumentalny Mnogi w-bhis (tarcza. -Mis); jak, ékwābhis, ékwāmis.
Obliques mają także szczególne kształty Gk. -āisi,-ais, Lat. -Ais; jak, Lat. Rosis < *rosais.
|
| F. ékwā | F. Potnia/potnī |
| NOM. | ékwās | Pótnias/pótnīs |
| ACC. | ékwāms | Pótniams/pótnīms |
| VOC. | ékwās | Pótnias/pótnīs |
| GEN. | Ekwm | Potnim |
| DAT. | ékwābhios | Pótniabhios |
| LOC. | ékwāsi | Pótniasu |
| INS. | ékwābhis | Pótniabhis |
| ABL. | ékwābhios | Pótniabhios |
1. Pień rzeczowników Drugich końców Deklinacji w e/o, i oni zwykle czytują nazwani Anegdotyczny. Oni mogą być ożywieni i inanimates, oraz przymiotniki. Inanimates mają zakończenie-m tylko w Nom.-Acc.-Voc. Ożywieni, z Mianownikowe w-s, ogólnie męskie w rzeczownikach i przymiotnikach, ale są także kobiece rzeczowniki i ożywiają przymiotniki w-os, prawdopodobnie pozostaje starej mętności deklinacji.
2. MIE Druga Deklinacja sekunduje równowartość do Deklinacji w łacinie (cf. Lat. Dominus, dominī, albo uinum, uinī), i do Omicron Deklinacji w greku (cf. Gk. λόγος, λόγου, albo δῶρον, δῶρου).
O-deklinacja Paradygmat
|
| Ożywcie | Nieożywiony |
| NOM. | -Os | -Om |
| ACC. | -Om | |
| VOC. | -E | |
| GEN. | -Os,-os (i) o, (-ī) | |
| DAT. | -ōi [< *oei] | |
| LOC. | -Ei/-oi | |
| INS. | -ē/-ō | |
| ABL. | -ēd/-ōd | |
NUTA. Ten wzór mógł naprawdę był pisany bez początkowej pełnogłoski-o -, day iż prawdopodobny początek tej pełnogłoski zakończająca pełnogłoska jakichś anegdotycznych pni, póki inne, prymitywne atematyczne pnie reinterpreted od tego czasu i ta pełnogłoska była dodawana żeby tamować przez drogę analogii. Tak, dla anegdotycznych pni, że wlqo -, ten paradygmat mógł być przeczytany Nom. -S, Acc. -M, Voc. -E, Gen. -S,-sio, tak,-ī, itp.
3. Mianownikowy i Dopełniacz w-os może być pomieszany. To może tylko być rozwiązane z lengthenings, że w Gen. -Os-io albo os-o.
1. Mianownikowe Pojedyncze Ożywienie w-os; jak w wĺqos, wilk, dómūnos, pan, adj. Cwós, żywy.
2. Biernik Pojedyncze Ożywienie w-om; jak w wĺqom, dómūnom, cwóm.
3. Wołaczowe Pojedyncze Ożywienie w-e; jak w wĺqe, dómūne, cwé.
5. Nom.-Acc.-Voc. Sg. Nieożywiony w-om; jak w jugóm5, wyśmiewają, adj. Néwom, nowy, mrwóm, zmarły.
4. Dopełniacz Liczba pojedyncza w-os,-osio,-e/oso (także-ī); jak w wĺqosio, mrwós, dómūnī.
NUTA. Pierwotny kształt-os rzadki, że Dopełniacz musiał być odróżniony od Mianownikowy. To disambiguation zachodzeni, że już powiedziały, przez alternatywnie podłużające zakończenie albo zmieniające to zupełnie. O-deklinacja prawdopodobnie świeża w IE III – nawet chociaż to zdarzyło się już w Anatolijskim – i to dlaczego to jednorodno w najbardziej IE dialektach, bez zmian w wokalistyce albo akcencie.
6. Celownik Liczba pojedyncza w-ōi,-ō: wĺqōi, dómūnōi, néwōi, mrwṓ.
7. Lokatywna Liczba pojedyncza w-oi,-ei: wĺqoi, dómūnoi, néwoi, mrwói.
8. Instrumentalna Liczba pojedyncza w-ō: wĺqō, cwṓ, néwō, mrwṓ.
9. Ablatiwus Liczba pojedyncza czytuje utworzona w-ōd, i czasem w-ēd: wĺqōd, cwṓd, néwōd.
|
| M. Wlqo | N. Jugo |
| NOM. | Wĺqos | Jugóm |
| ACC. | Wĺqom | Jugóm |
| VOC. | Wĺqe | Jugóm |
| GEN. | Wĺqosio | Jugós |
| DAT. | Wĺqōi | Jugṓi |
| LOC. | Wĺqoi | Jugói |
| INS. | Wĺqō | Jugṓ |
| ABL. | Wĺqōd | Jugṓd |
1. Anegdotyczny Mnogi system zwykle czytuje opisywany następująco:
|
| Ożywcie | Nieożywiony |
| NOM. | -ōs [<-oes], (-oi) |
- |
| ACC. | -Oms | |
| VOC. | -ōs, (-oi) | |
| GEN. | -m, (-ēm) | |
| DAT.-ABL. | -Obh (i) os, (-omos) | |
| LOC. | -Oisu/I | |
| INS. | -is | |
NUTA. Zakończenie-ōs zwykle czytuje rozważone jak derywujcie od mnogiego zakończenia-es, i.e. *-O - (s)-es >-ōs.
2. Mianownikowe Ożywienie-wołacza Mnogiego w-ōs; jak, wĺqōs, dómūnōs, wrōs.
3. Ożywienie Biernika Mnogiego w-oms; jak, wĺqoms, dómūnoms, mrtóms.
4. Nom.-Voc.-Acc. Nieożywiony Mnogi w-ā,; jak, jug/jugá, néwa, mrwá.
5. Dopełniacz Mnogi w-ōm/-om (i-ēm); jak, wĺqōm, dómūnōm, ceiwṓm, jugṓm.
6. Instrumentalny-miejscownik Mnogi w-ois/-oisi;-ōis/-ōisi, i także, że w innych deklinacjach, Obliques w-bhis,-bhos,-bhios (-mis,-mos); jak, wĺqisi, wrōis, néwoisu, mrwṓis.
|
| M. Wlqo- | N. Jugo- |
| NOM. | Wĺqōs | Jugá |
| ACC. | Wĺqōms | Jugá |
| VOC. | Wĺqōs | Jugá |
| GEN. | Wĺqōm | Jugṓm |
| DAT. | Wĺqobhios | Jugóbhios |
| LOC. | Wĺqōisi | Jugóisu |
| INS. | Wĺqōis | Jugóis |
| ABL. | Wĺqobhios | Jugóbhios |
1. Trzeci koniec rzeczowników Deklinacji w ja, u (także ī, ū) i Dwugłoska. Mianownikowe zakończenie m-s.
2. Ta deklinacja zwykle odpowiada do łacińskich rzeczowników Trzeciej Deklinacji w ja (cf. Lat. Ciuis, ciuis, albo pars, partis), i Czwartej Deklinacji w-u (cf. Lat. Cornū, cornūs, albo portus, portūs).
I/u-deklinacja Paradygmat
|
| Ożywcie | Nieożywiony |
| NOM. | -S |
-Ø |
| ACC. | -M | |
| VOC. | -Ø | |
| GEN. | -S | |
| DAT. | -Ei | |
| LOC. | -Ø, I | |
| INS. | -ī/-ū, (-bhi) | |
| ABL. | -S | |
NUTA. Redundancja albo kombinacja z kolejnymi zakończeniami I,-ei/-oi i-u,-eu/-ou, była wspólnym uciekaniem się w zaświadczonych dialektach że znakomitych Dat. I Loc. W tej deklinacji, że w-ja-ei,-ei-ei,-eu-ei, itp, żeby odróżnić podobne kształty. Wspólna różnica Loc. -I, Dat. -Ei, był wiedziany do najbardziej dialektów Późnej SROKI, póki generał Instrumentalny w podłużanym-ī,-ū (od Ins. Zakończenie-e-h1) było zwykle używanego; Ablatiwus, kiedy to postacie, pokazuje tę samą deklinację jak Dopełniacz.
3. Ożywieni w ja i u męski albo kobiecy (obojętny do różnicy w przymiotnikach); tamten w ī i ū, zawsze kobiecy.
4. Mają rytm ukazują się Mianownikowy i Dopełniacz: różnica czytuje robiona przez pełny-stopień pełnogłoski przed deklinacją, i.e. Gen. -Ei-sfor I,-ou-s dla u – ale dla tamtych w-ti,-tu (typ II), v.i.
NUTA. Wołacz ożywieni ten sam jako Nom.-Acc.-Voc. Inanimates. W rozróżnieniu rzeczowników isn’t potrzebny, ponieważ oni mają różne pełnogłoski pnia; w przymiotnikach, jakkolwiek, Wołacz liczba pojedyncze ożywienie ja mogę być homophone z Nom.-Acc.-Voc. Pojedynczy nijaki ja; jak e.g. M.Voc. Albhí, n.Acc. Albhí. To, chociaż, rzadki wypadek, w który kontekst ogólnie dosyć dla disambiguation.
1. Mianownikowe Pojedyncze Ożywienie w-s; jak w ówis[149], maciora, nóqtis124, noc, ghóstis26, goszczą, sū́nus130, syn (cf. Także Gk. Sújus), médhus, miód, egnís, ogień, mánus, ręka, adj. Swādús, słodki, itp.
2. Biernik Pojedyncze Ożywienie w-m; jak w ówim, nóqtim, ghóstim, sū́num, mánum, itp.
3. Wołaczowe Pojedyncze Ożywienie w-ei albo I,-euor-u; jak w ówei-ówi, sū́neu/sū́nou-sū́nu, czasem ten sam Mianownikowy kształt, że planowo w łacinie (cf. Lat. Hostis).
4. Nom.-Acc.-Voc. Liczba pojedynczy Nieożywiona w ja,-u; jak w móri, pék[150], médhu, swādú123.
5. Dopełniacz Liczba pojedyncza w-eis (-ois) albo - (t) ios,-eus (-ous), - (t) uos; jak w egnéis[151], sū́nous, owéis (także tarcza. Ówios), mánous, pékwos, adj. Swādéus.
6. Celownik Liczba pojedyncza w - (ej) ei, - (ew) ei,-ou, także z długą pełnogłoską,-ēi,-ōu, egnéi, nóqtei, owéi, itp.
7. Lokatywna Liczba pojedyncza w - (ē) I, - (ē) u, Instrumentalna w-ī,-ū albo tarcza. -Bhi; jak sū́n (ē) u, owí, ow, itp.
|
| Napisać na maszynie I | Napisać na maszynie II | Nijaki | |||
|
| M. Sūnu- | F. Owi- | F. Noq-ti- | M. Senā-tu- | N. Peku- | N. Mori- |
| NOM. | Sū́nus | Ówis | Nóqtis | Sentus | Péku | Móri |
| ACC. | Sū́num | Ówim | Nóqtim | Sentum | Péku | Móri |
| VOC. | Sū́nu | Ówi | Nóqti | Sentu | Péku | Móri |
| GEN. | Sū́nous | Owéis | Nóqtios | Sentuos | Pékeus | Mórois |
| DAT. | Sū́nou | Owéi | Nóqtei | Sentou | Pékou | Moréi |
| LOC. | Sūnú | Owí | Noqtí | Sentu | Pekú | Morí |
| INS. | Sū́nū | Ow | Nóqtī | Sentū | Pékū | Mórī |
| ABL. | Sū́nous | Owéis | Nóqtios | Sentuos | Pékeus | Mórois |
1. Jego inflection podobny do iż ja, u, ale oni nie mają kolejne pełnogłoski przed deklinacją, i ī i ū czytują zastąpieni przed pełnogłoską przez-ij,-uw. Oni zawsze kobiec, i oni nie mogą być inanimates też nie przymiotniki. Oni przeważnie PASZTETOWA okopowizna, i znajdowana głównie w Indo-iranka.
|
| F. Dnghū-3 | F. Swekrū-132 | F. Dhī- | |
| NOM. | Bhrūs | Dńghūs | Swekrū́s | Dhīs |
| ACC. | Bhrūm | Dńghūm | Swekrū́m | Dhíjm |
| VOC. | Bhrū | Dńghū | Swekrū́ | Dhī |
| GEN. | Bhruwés | Dnghuwós | Swekruwés | Dhijós |
| DAT. | Bhruwéi | Dnghuwóu | Swekruwéi | Dhijéi |
| LOC. | Bhruwí | Dnghuwí | Swekruwí | Dhijí |
| INS. | Bhrū́ (bhi) | Dnghū́ (bhi) | Swekrū́ (bhi) | Dhij (bhi) |
| ABL. | Bhruwés | Dnghuwós | Swekruwés | Dhijós |
1. Są długie dwugłoski āu, ēu, ōu, ēi, które czasem przedstawią krótkie pełnogłoski, oraz inne zakończenia bez dwugłoski, i.e., ā, ē, ō.
NUTA. Kopytko prawdopodobnie pozostaje starszych dwugłosek, od IE II. Przeto, nawet chociaż pod względem Późnego Proto-indoeuropejski są jedyne pnie z wariantami āu, ēu, ē, itp, ten mogą wszystko będą sklasyfikowane jako zakończenia Dwugłoski, ponieważ pierwotne pnie były formowane jako dwugłoski w historii języka. To niby nierówność zwykła w dzisiejszych językach, że to było już czterech millennia temu.
W Dopełniaczach stopnia zera są kształty z-ja- albo-ij - albo-u - albo-uw -, zależąc dwugłoski.
|
| M. Cōu-117 | M. Djēu-63 |
| NOM. | Cṓus | Djḗus |
| ACC. | Cōm | Djēm/dijḗm |
| VOC. | Cóu | Djéu |
| GEN. | Cóus | Diwós |
| DAT. | Cowéi | Diwéi |
| LOC. | Cowí | Djéwi/diwí |
| INS. | Cóū | Djéū |
| ABL. | Cóus | Diwós |
NUTA. Ten nieco IE słówko, zwykle drugorzędne budowy – specjalnie znajdowany w greku – w-eus,-euos, że w Av. Bāzāus, Ręka, Gk. Bazyleus, który także tak opadł.
1. Następujący stół opisuje ogólny mnogi system, obopólnie do Czwartej Deklinacji.
|
| Ożywcie | Nieożywiony |
| NOM. | -Es |
- |
| ACC. | -Ms | |
| VOC. | -Es | |
| GEN. | -m, (-ēm) | |
| DAT.-ABL. | -Bh (i) os, (-mos) | |
| LOC. | -Su/I | |
| INS. | -Bhis, (-mis) | |
NUTA. Nieożywione mnogie kształty, i-ā, odpowiadają do starszej pełnogłoski pnia bardziej rannego rusztowania języka, mianowicie-h2 i-eh2, następując Laryngeals Teoria.
2. Różnoimienny w Pojedynczy, w które jedyne jakieś Nominatives mają-s, w Nom.-Voc. Mnogi-s generał, i tam zawsze jeden dylemat-stopień pełnogłoska, e. Tak, przeciwrządowa Liczba Pojedyncza-mnoga w-s/-esis faktycznie Ø/e różnica. Ta przeciwstawność ma także czasem inna oznaka, pełnogłoska przed zakończeniem (patrzą § 4.7.
3. Nom.-Voc. Mnogie Ożywienie m normalnie w-es; jak w cówes, ówes, sū́nes, itp.
Są kształty w-ei-es dla I pni, że w owéjes; w-eu-es dla u pnie, że w sūnéwes; w ijes,-uwes dla ī, ū; jak w bhrúwes; itp.
4. Biernik Mnogie Ożywienie m w-ms: ówims, sū́nums, cōms/cóums.
NUTA. Jacyś uczniowie odbudowują dla IE III biernik mnogie zakończenie-ns, ponieważ większość zaświadczonych proto-języków pokazują obaj-ns (jak jakieś zakończenia w Sanskrycie albo Germańskim) albo długa pełnogłoska, czasem z-s. Większość ich także przyjmują autentyk, starszy-msform (logiczny biernik liczba pojedyncza-m - plus mnoga oznaka-s), ale oni wolą odbudować zaświadczone-ns, tak (domyślnie) sugestia pośrednia faza wspólna do wszystko proto-języki, i.e. IE II-ms > IE III-ns > proto-języki - [n] s. My nie wiemy jeśli taka pośrednia faza zdarzyła się, i jeśli to robiło, jeśli to było wspólno do całych języków, albo jeśli to było wspólnego jedyny do tamtych języków których przedstawimy w jakichś deklinacjach-ns, i w innych deklinacjach inne zakończenia. Co my wiedzieć z jakimś pewniakiem m że kształt-msexisted, i przynajmniej od IE II, że Anatolijskie dialekty pokazują.
5. Nom.-Voc. Acc. Mnogi Nieożywiony w-ā,: pékwā, mórja, médhwā, swādwá, itp.
6. Dopełniacz Mnogie Ożywienie w-om/-ōm (i Gmc. -ēm): ówjom, nóqtjom, sū́nuwēm/sū́nuwom, cówōm, itp.
NUTA. -m Acc. Sg. Ożywcie, Nom.-Acc.-Voc. Sg. Nieożywiony i ten wypadek mógł czasem spłosz. To disambiguated z sylabotwórczym stopniem Dopełniacza, pełnego albo podłużanego, że liczba pojedyncza zawsze Ø.
|
| F. Owi- | M. Sūnu- | F. Bhrū- | M. Cou- |
| NOM. | Ówes | Sū́nes | Bhrúwes | Cówes |
| ACC. | Ówims | Sū́nums | Bhrūms | Cóums |
| VOC. | Ówes | Sū́nes | Bhrúwes | Cówes |
| GEN. | Ówjom | Sū́nuwēm | Bhrúwōm | Cówōm |
| DAT. | Ówibhios | Sū́numos | Bhrū́bhos | Cóubhios |
| LOC. | Ówisi | Sū́nusu | Bhrū́se | Cóusi |
| INS. | Ówibhis | Sū́numis | Bhrū́bhis | Cóubhis |
| ABL. | Ówibhios | Sū́numos | Bhrū́bhos | Cóubhios |
7. Obliques ogólnie czytują dzieląc do dwóch grup, w-bh - (że Lat., Gk., I.- I., Ręka., I Cel.) I w-m - (że Gmc. I Bal.-Sla.). Są, tak,-bhis,-bhos,-bhios,-bhi, i-mis,-mos; jak, sū́nubhis, sū́nubhos, sū́nubhios, sū́numis, sū́numos.
Tam także inne zakończenie możliwe, że w-s I,-s-u, s-e, ogólnie Lokatywny (w ja.- I. I Bal.-Sla.), Ale także możliwie ogólny Dat.-Loc.-Ins. (Jak w greku); jak, sū́nusi, sū́nusu, sū́nuse.
W Skośnym Mnogim ograniczonym systemie, którym wspólny rys Proto-bałtosłowiańskie i Proto-indo-irańskie dialekty, (i, do niejako, Proto-greka i Proto-armenki), Instrumentalnej prawdopodobnie były formowane dodają mnogą oznakę-sto Instrumentalna Liczba pojedyncza Drugiej Deklinacji,-bhi,-mi. Dat.-Abl. Wtedy byłem przeciwstawiwszy w pniu pełnogłoski do Instrumentalnej:-bhosor-mos przeciw-bhis albo-mis. Miejscownik był robiony z-s znaczeniem mnogim, i-iwhich Loc. Oznaka.
NUTA. Jego początek m prawdopodobnie mnoga oznaka-s -, do który miejscowy wypadek zakończający ja czytuje dodawany. To ogólne skośne zakończenie w anegdotycznej deklinacji.
1. Pień Rzeczowników Drugich końców Deklinacji w Spółgłosce albo Sonancie, i.e. -N,-r,-s, Occlusive (specjalnie-t), i rzadko-l,-m. Inflection ożywieni esencjonalnie ten sam jako że Sekundy albo Anegdotycznej Deklinacji.
2. Rzeczowniki Czwartej Deklinacji w MIE odpowiadają do łacińskich rzeczowników Pierwszej Deklinacji w-r (cf. Lat. Magister, magistrī), i Trzecia Deklinacja w spółgłosce (cf. Lat. Prīnceps, prīncipis, phoenīx, phoenīcis, cōnāmen, cōnāminis, itp.), I do Starożytnego greka Labilna i Miękkopodniebienna deklinacja (cf. Gk. Ἄραψ, Ἄραβο03c, albo Φρύξ, Φρυγό03c).
Mianownikowe zakończenie m-s (z Occlusive,-m,-l), ale tam także Mianownikowy Sg. Z bezgrzeszną pełnogłoską pnia (desinence-Ø i podłużane zakończenie pełnogłoska), tak że pełny Wołacz-stopnia czytuje odróżniony. I to jest żadno zamieszanie w Nom./Gen., Jak-shas różny stopień pełnogłoski (Nom. -S, Gen. -Es albo-os).
Konsonansowy Paradygmat-deklinacji
| Occlusive,-m,-l | -R,-n,-s | |
| NOM. | -S | -Ø (długa pełnogłoska) |
| ACC. | -M [m̥] | |
| VOC. | -Ø | -Ø (pełny stopień) |
| GEN.-ABL. | -E/os | |
| DAT. | -Ei | |
| LOC. | -I | |
| INS. | -Bhi, (-mi) | |
NUTA. Te ograniczone Skośne zakończenia prawdopodobnie już pękały w Późnej SROCE, przynajmniej w dialektalnej-do-dialektalnej bazy. Porównajcie Indo-iranka Dat. -Ei, Loc. -I; Italika Dat. -Ei, Loc.-Inst.-Abl. -I; Grek Inst. -Bhi; w Bałtosłowiańskim Inst. -Mi, itp. Tam żaden ścisły autentyk nie modelujemy iż włącza każdy dialekt, ale my możemy solidnie implikować pierwotną Skośną deklinację I, którą wzięliśmy na szynę do ja (Loc.) I-ei (Dat.) Już w Późnej SROCE.
3. Inanimates mają bezgrzeszne pnie pełnogłoski z różnymi sylabotwórczymi stopniami. W rzeczownikach tam muszą być żadnym zamieszaniem w ogóle, że oni różne słówko, ale nijakie przymiotniki mogli błądzić w Mianownikowym albo Wołaczu Ożywiają. Różnica tak czytuje otrzymywana z wokalistyką, że w Ożywieniu-ōn vs. Nieożywiony na, Ożywiają-ēs vs. Nieożywiony-es (nijakie rzeczowniki w-s m w-os).
1. Mianownikowy Sg.Ożywieni w-s; jak, dṓms, dom, pṓds37, stopa, bhŕghs128, zagrzebują się, dṓnts173, ząb.
2. Biernik Pojedyncze Ożywienie w-m [m̥]; jak, dṓmm, pṓdm, bhŕghm, dṓntm.
3. Wołaczowe Pojedyncze Ożywienie w-Ø; grzech pōd, bhrgh, dōnt.
4. Nom.-Acc.-Voc. Liczba pojedynczy Nieożywiona w-Ø, z różnymi wokalisty; jak w krd[153]
5. Dopełniacz Liczba pojedyncza w-es/-os; jak w péd (e) s/pedés, dént (e) s/dentés, dém (e) s/demés.
6. Celownik Liczba pojedyncza w-ei: pedéi, dontéi, bhrghéi, itp.
7. Lokatywna Liczba pojedyncza w ja: pedí/pédi, dṓnti, bhrghí, itp.
|
| M. Ped- | M. Dōnt- | N. Krd- |
| NOM. | Pōds | Dōnts | Krd |
| ACC. | Pṓdm | Dṓntm | Krd |
| VOC. | Pōd | Dōnt | Krd |
| GEN. | Pedés | Dentós | Krdós |
| DAT. | Pedéi | Dentéi | Krdéi |
| LOC. | Pedí | Dentí | Krdí |
| INS. | Pedbhí | Dentmí | Krdbhí |
| ABL. | Pedós | Dentós | Krdós |
1. Mianownikowe Pojedyncze Ożywienie w-Ø z podłużaną pełnogłoską; jak w mātḗr/mtēr14, macierz, kwōn[154], pies, ghésōr, ręka (cf. Hitt. Kiššar, Gk. Kheirí), órōn139, orzeł.
Pnie w s, ndher-genḗs, degenerat, génōs32, ród, áusōs69, brzask ranny, nébhōs31, chmura.
2. Biernik Sg. Ożywcie w-m; jak w mātérm, kwónm, ndheregenésm, áusosm, ghesérm.
3. Wołaczowe Pojedyncze Ożywienie w-Ø z pełną pełnogłoską; jak w mātér, kúon, áusos.
4. Nom.-Acc.-Voc. Liczba pojedynczy Nieożywiona w-Ø; jak w nómn, génos.
Przymiotniki w-s mają nijaki w-es: (a) sugenés (cf. Gk. Eugeniuszowie, O. Ind. Suganaḥ)
5. Dopełniacz Liczba pojedyncza w-es/-os; jak w mātrés/mātrós (także mātŕs, patŕs, bhrtrs, itp.), Kunés/kunós, nomnés/nomnós, ornés.
Rzeczowniki i przymiotniki w-s mają e, nie o, że zwieńczenie tamują pełnogłoskę: genesés, ausosés.
6. Celownik Liczba pojedyncza w-ei, Lokatywnej Liczbie pojedynczej w ja: mātérei, mātéri, kwónei, ausoséi, ghésri itp.
8. Instrumentalna Liczba pojedyncza w-bhi (dialektyczna-mi): mātrbhí, kunbhí, ausosbhí, itp.
|
| M. Kwon | F. Māter | N. Genos | N. Nomn | Adj. M. Ndhergenes |
| NOM. | Kwōn | Mātḗr | Génōs | Nómn | Ndhergenḗs |
| ACC. | Kwónm | Mātérm | Génōs | Nómn | Ndhergenésm |
| VOC. | Kwon | Mātér | Génōs | Nómn | Ndhergenés |
| GEN. | Kunés | Mātrós | Genesós | Nomnós | Ndhergenéses |
| DAT. | Kunéi | Mātréi | Geneséi | Nomnéi | Ndhergenḗsei |
| LOC. | Kwóni/kuní | Māt (é) rí | Genesí | Nomní | Ndhergenḗsi |
| INS. | Kunmí | Mātrbhí | Genesmí | Nomnbhí | Ndhergenḗsmi |
| ABL. | Kunós | Mātrós | Genesós | Nomnós | Ndhergenḗsos |
Z paradygmatem obopólnie do Trzeciej Deklinacji, tutaj jakieś odmienne przykłady.
|
| M. Kwon | F. Māter | N. Genos | M. Dōnt- | N. Nomn- |
| NOM. | Kwónes | Mātéres | Génesa | Dṓntes | Nṓmna |
| ACC. | Kwónms | Mātŕms | Génesa | Dṓntms | Nṓmna |
| VOC. | Kwónes | Mātéres | Génesa | Dṓntes | Nṓmna |
| GEN. | Kunóm | Mātrṓm | Genesṓm | Dōntóm | Nōmnóm |
| DAT. | Kunmós | Mātrbhiós | Genesbhós | Dōntbhiós | Nōmnbhiós |
| LOC. | Kunsú | Mātrsú | Genessí | Dōntsí | Nōmnsí |
| INS. | Kunmí | Mātrbhís | Genesbhís | Dōntbhís | Nōmnbhís |
| ABL. | Kunmós | Mātrbhiós | Genesbhiós | Dōntbhiós | Nōmnbhiós |
4.6.1. Wielu rzeczowniki zmieniają w Deklinacji, i oni czytują nazwani Heteroclites.
Nuta. I.e., “nouns różnego inflections” (ἕτερο03c, “another”, κλινω, “to inflect”)
4.6.2. Heteroclitic kształty czytują odizolowane i archaiczny, dae tylko w Inanimates, że pozostaje starszego systemu, dobrze zaświadczyły w Anatolijskim.
4.6.3. Oni składają się jednego kształtu poznaczyć Nom.-Acc.-Voc, i inny dla Obliques, że e.g.
. Przeciwstawność Ø-n: dḗrus, drunós54, drzewo; ōs, ōsónos, usta.
B. Przeciwstawność r - (e) n: ághōr, aghnós60, dzień; bhḗmōr, bhēm (e) nés udo, jqr (t), jqn (t) ós, wątroba, wódōr, wodonós (cf. Dostay. Wato/watins), údōr, udn (t) ós (cf. Gk. údōr, údatos), polewają, itp.
NUTA. Dla PASZTETOWEGO korzenia bhed (h), cf. Slav.bedro, Lat. Femur, feminis/femoris; dla SROKI jēqṛ, cf. Gk. Hēpar, Lat. Iecur, Av. Yākarə, dla jeqṛ cf. Ved. Yákṛt, i bilansują jego Obl. Skr. Yakn-ás, Gk. Hḗpat-os < *hēpn̥ (t).
4.6.4. Theheteroclites pójdą za kształtem Dopełniacza Liczba pojedyncza formując Obliques. Iż tak w podłużającym przed deklinacją, wokalistyką, i w akcencie też.
4.7.1. Predeclensional pełnogłoska że który poprzedza zakończenie, nawet Ø zakończenie; i.e., My wyjęzyczamy się że Nom. Patḗr57 (< starszy *patér-s) ma długą predeclensional pełnogłoskę; iż Wołacz patérhas pełny, i że patŕs ma to Ø. Inne przykłady trzech możliwości m pōd, strąk i-pd -.
NUTA. Sylabotwórcze zmiany w tembrze i stopniu nie meaningful przez siebie, oni multifunctional: oni mogą tylko mieć treść w specyficznej deklinacji, i to niekoniecznie zawsze ten sam. Oni tak disambiguating elementy, która pomoc odróżniają homophones (i.e., Słówko tamten głos alike).
4.7.2. Dwa rodzaju nominalnego inflection nie mają kolejną pełnogłoskę: iż w ja, u, i że imiesłowów Reduplicates.
4.7.3. Pnie w r i n mają dwa możliwości, obu z Nom. Sg. W-Ø i naddałem pełnogłoskę.
1. Nom. Z podłużaną pełnogłoską, Acc., Voc. Z pełną pełnogłoską, i Gen. -Ø. Tembr może być e albo o, zależąc słówko.
. W r, że w Nom. Mātḗr (< starszy *mātér-s), Acc. Mātérm, Voc. Mātér, Gen. Mātrós.
B. W n, w SROCE korzeń pnie, że w psie: Nom. Kwōn/kuwṓn (< starszy *kwon-s), Acc. Kwónm/kuwónm, Voc. Kúon/kúwon, Gen. Kunós.
2. Czasem, Dopełniacz ma pełny stopień jak Biernik i Wołacz. Ten stopień nadmiarowy, nie potrzebny dla disambiguation Dopełniacza od Mianownikowego. Są, że ponad, różne tembr e i o, czasem o w Nom.-Acc.-Voc., I e w Gen., Czasem o w Acc.-Voc.-Gen. I e w Obl.
4.7.4. To jest zwykle ta sama wokalistyka w rzeczownikach zakończenie w Occlusive.
Wyjątek czytuje robiony w przymiotnikach i imiesłowach w-nt, których przedstawią długą pełnogłoskę w Mianownikowej, pełnej pełnogłosce w Bierniku i Wołaczu, i zero-gradein Dopełniacz; cf. Bherṓnts/bheróntm/bherntósor bherḗnts/bheréntm/bherntós.
NUTA. Są pozostaje co zdaje się być starszą kolejną wokalistyką w monosyllabics. Warianty ped/strąk, neqt/noqt, itp. Zaproponujcie autentyk (i.e. IE II) paradygmat Nom.pōd-s, Acc. Pōd-m, Gen. Ped-ós. To, znowu, przeważnie niewczesny dla Nowoczesnego Indoeuropejski, w których obaj kolejnego kształtów może ukazać się w mrożonym słowniku, czy z o